شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 8541

شاعرانی همچون ادیب الممالک فراهانی و بهار به قالب‌هایی همچون قصیده و مثنوی توجه بیشتری داشتند.

شاعرانی همچون میرزادۀ عشقی، نوآوری‌هایی در عرصۀ تخیل پدید آوردند.

گروهی که به زبان مردم کوچه بازار شعر می‌سرودند و به سرودن ترانه و پایبندی به موسیقی و عروض، التزام و رغبت داستند.

شاعرانی که به زبان مردم عادی شعر می‌گفتند، شعر را وسیله‌ای برای بیان مقاصد خود می‌دانستند.

زاد آزادی ‌طلب‌کن چون محمّد مردوار / از برای راه سدره گربه‌ای را زین مکن

به من نگر که بدیدم هزار آزادی / چو عشق را دل و جانم کنیزک است و غلام

بهر آزادی من شب همه شب می‌نالد / بس که از بی‌گنهی بار به زنجیرم من

ملک را ز آزادی فکر و قلم قوّت فزای / خامه آزاد نافذتر ز نوک خنجر است

آخر گیتی است نشانی بدانک                       دفتر دل‌ها ز وفا پاک شد

یکی آخته تیغ زرین ز بر                              یکی سر برآورده سیمین سپر

لطف الهی بکند کار خویش                          مژده رحمت برساند سروش

در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست            مست از می و میخواران از نرگس مستش مست