شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 22931

حذف فعل به قرینه لفظی

استفاده از واژگان عربی

آوردن (ی) پایان فعل معادل (می) استمراری

روشنی و سادگی و روانی زبان

با چنان زلف و چنان چشم دلاویز ای عجب/جای کی ماند در این دل توبه و پرهیز را

عجب تو بیت معموری که طوافانش املاکند/عجب تو رق منشوری کز او نوشند شربت ها

معشوق که او چابک و چالاک نباشد/آرام دل عاشق غمناک نباشد

صید بیابان سر از کمند تو پیچد/ما همه پیچیده در کمند تو عمدا

امین باید از داور اندیشناک/ نه از رفع دیوان و زجر و هلاک

چو بی شک نبشته‌ست بر سر هلاک/ به دست دلارام خوش‌تر هلاک

میان ابروی او خشم‌های دیرینه ا‌ست/ گره در ابروی لیلی هلاک مجنون است

اگر صد همچو من گردد هلاک او را چه غم دارد/ که نی عاشق نمی‌یابد که نی دلخسته کم دارد

گفت: علم من قرآن است و حدیث و گفتار مشایخ و او بدین‌ها معتقد نیست و نمی‌شنود مرا به شنیدن کفر او چه حاجت؟ (دوری از بحث کردن با کافر)

ملک گفت: این نکته غریب گفتی ولیکن محال عقل است و خلاف نقل که تو را فضل و بلاغت امروز از چنگ عقوبت من رهایی دهد. (کاربرد سجع و مراعات‌نظیر)

من او را از فضلای عصر می‌دانم و یگانه روزگار، باشد که معاندان در حقّ وی خوضی کرده‌اند پس این سخن در سمع قبول من نیاید. (حذف فعل به قرینه)

تو را با وجود چنین منکری که ظاهر شد سبیل خلاص صورت نبندد. این بگفت و موکّلان عقوبت در وی آویختند. (استفاده اندک از واژه‌های عربی)