شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس هفتم- علم زندگانی

در گزینة ......... معنای دو واژه نادرست آمده است.

(عنایت: خواستن) (مویه: ناله) (بالیدن: فخر کردن) (بصیرت: آگاهی و بینش) (تقصیر: بخشیدن)

(دمساز: همدم) (مصاحبت: گفتگو) (شیفته: معشوق) (دلاویز: مطلوب) (صلاح: درستی)

(مظاهر: نشانه‌ها) (ظلال: سایه‌ها) (نهضت: خیزش) (مزدور: سرسپرده) (اعتدال: تناسب)

(اخلاص: خلاصه شدن) (بعید: نزدیک) (نوید: خبر خوش) (وجد: صورت) (رعنا: زیبا)

در کدام گزینه، فقط یک غلط املایی وجود دارد؟

حجوم فتنه‌های آسمانی / مرا آموخت علم زنده‌کانی

کبوتر بچّه‌ای با شوق پرواز / به جرأت کرد روزی بال و پر باز

عمر حقیقی ما را، شناسنامه‌ی ما تعین نمی‌‌کند بلکه فرصت‌ها مهم هستند.

ساعاتی که بدون اظطراب در مساحبت دوستان می‌گذرد، در ردیف اوقات تلف شده نیست.

در متن زیر چند غلط املایی وجود دارد؟

«شبی مادرم از من درخاست کرد که امشب سرد است، نزد من بخوسب، مخالفت من با خواهش مادرم برایم دشوار بود، پذیرفتم.»

یک

دو

سه

چهار

در کدام گزینه واژه‌ای نادرست معنا شده است؟

شاخسار: پرندهٔ خوش‌آواز / فتنه: عذاب

بامک: بام کوچک / عجز: ناتوانی

توش: توشه / برزن: کوی

هجوم: یورش / گیتی: جهان

در کدام گزینه، نهاد همهٔ فعل‌ها محذوف است؟

فتاد از پای، کرد از عجز فریاد / ز شاخی مادرش آواز در داد

نگشت آسایشم یک لحظه دمساز / گهی از گربه ترسیدم، گه از باز

مرا در دام‌ها بسیار بستند / ز بالم کودکان، پرها شکستند

بر نامده و گذشته بنیاد مکن / حالی خوش باش و عمر بر باد مکن

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هفتم - درس هفتم- علم زندگانی | آزمون شماره 11139