شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20919

سه ، هفت            

 چهار ، هفت        

چهار ، هشت        

سه ، هشت  
 

به صدق کوش که خورشید زاید از نفست / که از دروغ سیه‌روی گشت صبح نخست

کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود / بنفشه در قدم او نهاد سر به سجود

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت / جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

ز شرم آن که به روی تو نسبتش کردم / سمن به دست صبا خاک در دهان انداخت

به جمشید بر گوهر افشاندند / مر آن روز را روز نو خواندند

بر او تیره شد فرّه‌ی ایزدی / به کژّی گرایید و نابخردی

شد آن تخت شاهی و آن دستگاه / زمانه ربودش چو بیجاده کاه

به جمشید بر تیره‌گون گشت روز / همی کاست زو فرّ گیتی‌فروز