شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 22900

بار غمت می‌کشم وز همه عالم خوشم / گر نکند التفات یا نکند احترام

مرا که با تو سخن گویم و سخن شنوم / نه گوش فهم بمانَد، نه هوش استفهام

روزگاری است که سودازده روی توام / خوابگه نیست مگر خاک سر کوی توام

دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش / که بد به خاطر امیدوار ما نرسد

دل به امید روی او همدم جان نمی‌شود / جان به هوای کوی او خدمت تن نمی‌کند

زان طره‌ی پر پیچ و خم سهل است اگر بینم ستم / از بند و زنجیرش چه غم هرکس که عیاری ‌کند

ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد / دل رمیده‌ی ما را انیس و مونس شد

گر شاهدان نه دنیی و دین می‌برند و عقل / پس زاهدان برای چه خلوت گزیده‌اند

که مازندران شهر ما یاد باد / همیشه بر و بومش آباد باد

دیری است که دلدار پیامی نفرستاد / ننوشت سلامیّ و کلامی نفرستاد

گلابست گویی به جویش روان / همی شاد گردد ز بویش روان

دستم نداد قوّت رفتن به پیش دوست / چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

به خاک پای تو ای سرو نازپرور من / که روز واقعه پا وامگیرم از سر خاک

در عشق تو چون دم زدم صد فتنه شد اندر عدم / ای مطرب شیرین‌قدم می‌زن نوا تا صبحدم

ایا نسیم سحر بوی زلف یار بیار / قرار دل ز سر زلف بی‌قرار بیار

سر رشته جان به جام بگذار / کاین رشته از او نظام دارد