شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 29186

ای دریغا، ای دریغا، ای دریغ/ کآنچنان ماهی نهان شد زیر میغ

شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی/ غنیمت است چنین شب که دوستان بینی

دل اگر خداشناسی، همه در رخ علی بین/ به علی شناختم من با خدا قسم خدا را

از درد سخن گفتن و از درد شنیدن/ با مردم بی‌‌درد، ندانی که چه دردی است

گر اظهار پشیمانی کند گردون مشو ایمن / که بدعهد از پشیمانی، پشیمان زود می‌گردد

نه عجب که قلب دشمن شکنی به زور هیجا(جنگ)/ تو که قلب دوستان را به مفارقت شکستی

به چین زلف چو شامت نمی‌رسد دستم/ نسیم زلف تو از مشک ناب می‌جویم

مارا سری است با تو که گر خلق روزگار/ دشمن شوند و سر برود هم بر آن سریم

پیش از اینت بیش ازاین اندیشۀ عشاق بود/ مهرورزیّ تو با ما شهرۀ آفاق بود

شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی/ غنیمت است چنین شب که دوستان بینی

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست/ که هر چه بر سر ما می‌رود، ارادت اوست

به گوش هوش نیوش از من و به عشرت کوش /که این سخن سحر از هاتفم به گوش آمد

ای خسرو سلطان من سلطان سلطانان من/ ای آتشی انداخته در جان زیرکسار من

چون که نورافشان کنی در گاه بخشش روح را / خود چه پا دارد در آن دم رونق اعمال‌ها

ناز و مستی دلبران بر عاشقان زیبا بود/ ناز را با مستی اندر دلبری دمساز کن

دلکی هست مرا وین همه دلبر در پیش/ نتوان دادن یک دل‌، به هزاران دلبر

آن روز که لاله از پی لاله شکفت             بر گونه شرق زخم صدساله شکفت

ستون کرد چپ را و خم کرد راست           خروش از خم چرخ چاچی بخاست

سنبل و سوسن و سمن هر سوی            سوی گل ها به ساز و سامان است

خواب نوشین بامداد رحیل                      باز دارد پیاده را ز سبیل