شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15864

خداوندا تو ایمان و شهادت / عطا دادی به فضل خویش ما را

که چشمم ز روی سعادت مبند / زبانم به وقت شهادت مبند

تو کز شوق شهادت غافلی، سیر گلستان کن / که ما را شاخ گل، شمشیر خون‌آلود می‌باشد.

فتاد در دل حافظ هوای چون تو شهی / کمینه ذره‌ی خاک در تو بودی کاج

رموز مستی و رندی ز من بشنو نه از واعظ

مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم

که با جام و قدح هر دم ندیم ماه و پروینم

وفاداری و حق‌گویی نه کار هر کسی باشد

من ندارم طاقت آزار تو / جنگ بگذار، آشتی کن، آشتی

برخاست بوی گل ز در آشتی درآی / ای نوبهار ما رخ فرخنده فال تو

تو اگر صلح و گر جنگ کنی محبوبی / خوش تر از صلح کس دیگرم آید ز تو جنگ

ای که شمشیر جفا بر سر ما آخته‌ای / صلح کردیم که ما را سر پیکار تو نیست

 چون سگ درّنده گوشت یافت نپرسد / کین شتر صالحست یا خر دجّال // با گرسنگی قوّت پرهیز نماند / افلاس عنان از کف تقوی بستاند

 تن به بیچارگی و گرسنگی / بنه و دست پیش سفله مدار // پرنیان و نسیج بر نااهل / لاجورد و طلاست بر دیوار

جوان اگرچه قوی‌یال و پیلتن باشد / به جنگ دشمنش از هول بگسلد پیوند // نبرد پیش مصاف‌‌آزموده معلوم است / چنان‌که مسئله‌ی شرع پیش دانشمند

پدر کز من روانش باد پرنور / مرا پیرانه پندی داد مشهور // که از بی‌دولتان بگریز چون تیر / سرا در کوی صاحب‌دولتان گیر