شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 7412

به‌دنبال محمل چنان زار گریم / که از گریه‌ام ناقه در گِل نشیند

همه کارم ز خودکامی به بدنامی کشید آخر / نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها

به دل گفتم ز چشمانش بپرهیز / که هشیاران نیاویزند با مست

من مرغکی پر بسته‌ام زان در قفس بنشسته‌ام / گر زان که بشکستی قفس بنمودمی ‌پرواز را

دریادلان _ پرستاری

سرزندگی _ بی‌خویشتن

ای بی‌وفا _ سرسپردن

بی‌وفایی _ گل‌خانه‌ها

دمی با همدمی خرّم ز جانم برنمی‌آید / دمم با جان برآید چون که یک همدم نمی‌بینم

هر که یک بارش گذشتی در نظر / در دلش صد بار دیگر بگذری

صاحب‌نظر نباشد در بند نیک‌نامی / خاصان خبر ندارند از گفت‌وگوی عامی

هزاران در از خلق بر خود ببندی / گرت باز باشد دری آسمانی

نه بر مژگان من اشکی نه بر لب های من آهی: نَ بَر مُژ گا/ نِ مَن اَش کی/ نَ بَر لَب / ها یِ مَن آ هی

همچو موجم یک نفس آرام نیست: هَم چُ  مو / جَم یِک نَ/ فس آ رام/  نیست

نوش دارویی ز لعلش خواست دل: نو ش دا رو/ یی زِ لَع لَش/ خاست دل

برو شکر یزدان کن ای تنگ دست: بُ رو شُک رِ/ یَز دان کُ نِی/ تن گ دَست