شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 30151

سمن‌بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند / پری‌رویان قرار از دل چو بستیزند بستانند

در این بازار عطّاران مرو هر سو چو بیکاران / به دکّان کسی بنشین که در دکّان شکر دارد

ای صاحب کرامت شکرانه‌ سلامت / روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را

با آن همه بیداد او وین عهد بی‌بنیاد او / در سینه دارم یاد او یا بر زبانم می‌رود

آن‌که بر نسترن از غالیه خالی دارد / الحق آراسته خُلقی و جمالی دارد 

خطّ عذار یار که بگرفت ماه از او / خوش حلقه‌ای است لیک به در نیست راه از او

 وه که گر من باز بینم روی یار خویش را / تا قیامت شکر گویم کردگار خویش را

 کمان سخت که داد آن لطیف بازو را / که تیر غمزه تمام است صید آهو را

دیدی که یار چون ز دل ما خبر نداشت / ما را شکار کرد و بیفکند و برنداشت

عیسی لبی و مرده دلم در برابرت / چون تخم پیله زنده شوم باز در برت

در باغ چو شد باد صبا دایه گل / بربست مشاطه‌وار پیرایه گل

مستی ز چشم دل‌کش میگون یار جوی / وز جام باده کام دل بی‌قرار جوی