شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 23719

 گلاب است گویی به جویش روان / همی شاد گردد ز بویش روان

ای از مکارم تو شده در جهان خبر / افکنده از سیاست تو، آسمان سپر

طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد / داغ و دردی کز تو باشد خوش‌تر است از باغ و ورد

از آن پس تن جانور خاک راست / سخن‌گوی جان معدن پاک راست

گر گریزی بر امید راحتی / ز آن طرف هم پیشت آید آفتی

هیچ کنجی بی دد و بی دام نیست / جز به خلوتگاه حق آرام نیست

هر که این نیمه ببیند رد کند / هر که آن نیمه ببیند کَد کند

بنده بی‌قیمت و میر اجل / هر دو شد افتاده تیر اجل

خطّت که درد و داغ تو نو می‌کند مرا / جان در بلای عشق گرو می‌کند مرا

شرع احمد نیست این منزل مرو / گرچه دارد او هزاران راهرو

آن خال سیه از بر آن نرگس‌ جادو / چون نافه مشک است جدا گشته ز آهو

چو مِی ‌‌خوردی ز خود بیرون مشو تو / مر این اسرار کل نیکو شنو تو