شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 26666

پـَ شیـ مان شُد عز کا رُ گُفـ تا رِ خیش

پَـ شیـ مان شُ دَز کا رُ گُفـ تا رِ خیش 

پَـ شیـ مان شُد عَز کا ر وَ گُفـ تار خویش

پَـ شی مان شُد عَز کار وَ گُفـ تا رِ خیش

--U-U- / -U- / U

--U-U-/UU-/U

--U--U/-U-/U

U--/-U-/U--U

به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید / که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها

چو در رویت بخندد گل مشو در دامش ای بلبل / که بر گل اعتمادی نیست گر حُسن جهان دارد

به اظهار هستی مشو داغ خجلت / همان به که این عیب پوشیده باشد

من از رنگ صلاح آن دم به خون دل بشستم دست / که چشم باده‌پیمایش صلا بر هوشیاران زد

کجا روم چه کنم چاره از کجا جویم؟ / که گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملول

بر من و یاران شب یلدا گذشت / بس که ز زلف تو سخن رفت دوش

چو بخشایش پاک یزدان بود / دم آتش و آب یکسان بود

بر این رزمگه‌شان به جنگ آوریم / خود ایدر زمانی درنگ آوریم