شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18885

فرض یزدان را بگذارد هر کس که کند / خدمت خاصه سلطان به خلا و به ملا

ببوس خاک درش وان گه ار مجال بود / سلام من برسان و پیام من بگزار

باید احسانی چنان کردن که بعد از خرج راه / قرض خود بگزارم و بازم نباید کرد قرض

نه راه است این که بگذاری مرا بر خاک و بگریزی / گذاری آر و بازم پرس تا خاک رهت گردم       

ستم‌کاری و اندر جان خود تخم ستم‌ کاری                                                            ولیکن جانت را فردا گزاید تخم بار سم

به خلوت بر زبان نیک‌نامی                                                                          فرستادش به هشیاری پیامی

رهروی را که دیو راهنماست                                                                         اندر انبان، چه توشه ماند و زاد

هر دو دادندم به سبقت سروری                                                                       پیش ایشان هر دو، کردم رهبری

بدین الحان داودی عجب نیست / که مرغان هوا حیران بمانند
خدای این حافظان ناخوش‌آواز / بیامرزاد اگر ساکن بخوانند

چو نیکبخت شدی ایمن از حسود مباش / که خار دیده‌ی بدبخت نیکبختانند
چو دستشان نرسد لاجرم به نیکی خویش / بدی کنند به جای تو هر چه بتوانند

رسم و آیین پادشاهانست / که خردمند را عزیز کنند
وز پس عهد او وفاداری / با خردمندزاده نیز کنند

نشان آخر عهد و زوال ملک وی است / که در مصالح بیچارگان نظر نکند
به دست خویش مکن خانگاه خود ویران / که دشمنان تو با تو از این بتر نکند