شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19878

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم / سرزنش‌ها گر کند خار مغیلان غم نخور

ور نهد در ره ما خوار ملامت زاهد / از گلستانش به زندان مکافات بریم

با این همه هر آن که نه خواری کشید از او / هرجا که رفت هیچ کسش محترم نداشت

باز آ که چشم بد ز رخت دفع می‌کند / ای تازه گل که دامن از این خار می‌کشی

هر گه که بر من آن بت عّیار بگذرد / صد کاروان عالم اصرار بگذرد

میوه های لطیف طبع فریب / از ری انگور و از سپاهان سیب

نزد یزدان نه صباح است برادر نه مسا / چیز دیگر بود و ما تبع آن دگریم

مگذار شاهدان چمن را در انتظار / اندر چمن ز غیب غریبان رسیده اند

 تو خود را از آن در چَه انداختی / که چَه را ز ره باز نشناختی
 

گفت اگر جام جم شکست تو را  / دیگری به از آنت بفرستمم
 

نمی‌دانم چه نفرینی گریبان‌گیر مجنون است / که وحشی می‌کند چشمانش آهوهای صحرا را
 

فریب خال گندمگون او خوردم ندانستم / که خواهد ساختن این نقطه پرگار عاشق را

شمع من روز نیامد که شبم بفروزی                                                   جان من وقت نیامد که به تن بازآیی

سعدی نتوان به هیچ کشتن                                                           الا به فراق روی احباب

بنال بلبل اگر با منت سر یاری است                                                 که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاری است

گفتم به خوان عشق شدم میزبان ماه                                                  نامهربان من تو که مهمان نیامدی

زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر                                           بگو بسوز كه بر من به برگ كاهي نيست

پشت هر غم شاديي بنهفته، بنگر آسمان                                ابر گريان دارد و خورشيد خندان غم مخور

نيست غم گر به دل از عشق غباري برسد                                  از پس گرد به ناچار سواري برسد

ديروز اگر سوخت اي دوست غم برگ و بار من و تو                    امروز مي آيد از باغ بوي بهار من و تو