شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17140

گر به سر من آن پری از سر ناز بگذرد / بر سر راهش افکنم پیرهن دریده را

هر که را امروز ساقی می‌کشد پای حساب / ایمنی از هول فردای حسابش می‌دهند

ز قامت تو چنان پایمال شد طوبی / که تا به روز قیامت کمر نمی‌بندد

گیرد سپهر چشمه‌ی خورشید را به گل / گر بامداد پرده نپوشی به روی خویش

روی سخت آسمان را امتحان در کار نیست / چند بر دندان زنی این بیضه فولاد را

عاشقان را شکوه‌ای از سختی ایام نیست / مهره موم است کوه بیستون فرهاد را

از خرابی می‌شود دل صاحب گنج گهر / نیست معماری به از ویرانی این بنیاد را

ره مده در خط مشکین، شانه شمشاد را / کس قلم داخل نمی‌سازد خط استاد را

چو عمر نفس پرستان که بر محال گذشت آن / برفتی از سر غفلت نپرسمت که کجایی

اگر از قیاس جان را جگر آهنین نبودی / نتواندی کشیدن ستم دل چو سنگش

چو سالکان طریقت به کوی عشق درآی / به دل اگر نه غم از ترک پا و سر داری

به کارزار پناه جهان بود به دو چیز / چو کار تنگ درآید به طالع و به سپاه

 شهریار _ سعدی 

شهریار _‌ حافظ   

 رهی معیّری _‌ سعدی 

رهی معیّری _‌ حافظ