شرکت در آزمون آنلاین دین و زندگی 1 (رشته انسانی) - درس دهم : اعتماد بر او | آزمون شماره 11359

انسان اهل همت، تعقل و پشتکار _ سربار دیگران

انسان اهل همت، تعقل و پشتکار _ کاهل و تنبل

انسان با اخلاص در امور زندگی _ سربار دیگران

انسان با اخلاص در امور زندگی _ کاهل و تنبل

انسان، نه تنها در کلام، بلکه باید در قلب خود به خدا توکل کند و واقعاً او را تکیه‌گاه خود ببیند.

 اگر ارادة خدا بر امری تحقق یابد، آن را به سرانجام می‌رساند.

 انسان متوکل در عین تلاش برای نتیجه و محصول، به وظایف خویش نیز عمل می‌کند و آن را به خداوند واگذار می‌کند.

 به سرانجام رسیدن امر الهی به دلیل قدرت و حکمت الهی است.

آن‌ها به جای پناه بردن به دیگران با نیت خالص به خداوند پناه بیاورند _ سربار دیگران

 آن‌ها به جای امید داشتن به دیگران نتیجة کار خود را به خدا بسپارند _ سربار دیگران

 آن‌ها به جای پناه بردن به دیگران با نیت خالص به خداوند پناه بیاورند _ متوکلان بر خدا

 آن‌ها به جای امید داشتن به دیگران نتیجة کار خود را به خدا بسپارند _ متوکلان بر خدا

کفایت مطلق «الله» برای بندگانش ریشة توانایی او بر دور کردن گزند و زیان از بندگان خود می‌باشد.

خدایی که از هرکس به بندگانش مهربان‌تر است، آن چیزی را برای انسان رقم می‌زند که خیر او در آن است.

 قرآن کریم به شیوة استفهام انکاری، صفات متوکلان حقیقی را برمی‌شمارد.

 انسان همواره باید بر معبودی تکیه کند که توانایی مدیریت امور بندة خود را داشته باشد.

ابزار و اسباب بنابر توکل فرد قرار داده شده و بی‌توجهی به آن، بی‌توجهی به علم الهی است.

توکل در جایی درست است که انسان مسئولیت و مصلحت خود را بشناسد و به آن عمل کند.

توکل‌کننده‌ای که اهل معرفت باشد، برای راهیابی به نیازهایش، از ابزار و اسباب بهره می‌جوید.

انسان باید در قلب خود بر خدا توکل کند و از ابتدا همة کارها را به خداوند حکیم و قادر بسپارد.