شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - فلسفه 2 | آزمون شماره 19534

افلاطون خدا را " خالق " مي دانست . 

ارسطو خدا را "وجود ثابت " مي دانست .

افلاطون خدا را مثال خیر می دانست  . 

ارسطو خدا را " محرك غيرمتحرك " مي دانست .

این نظریه با نظریه امکان ماهوی ابن‌سینا متفاوت است.

در این نظریه، فقر در ذات موجودات است که آن‌ها را به غیر، نیازمند کرده است.

در این نظریه، با نظر به ماهیت اشیاء و مشاهده حالت امکانی آن نسبت به وجود و عدم به وجودِ یک موجود غیر وابسته پی می بریم.

در این نظریه، فقر و نیازی که در ذات موجودات است، باید به یک وجود غنی و غیر وابسته متصل گردد تا بتواند وجود پیدا کند.

هرجا که خوب تر و بهتر هست، خوب ترین و بهترین هم هست، پس حقیقتی هست که خوب ترین و بهترین است و او همان واقعیت الهی است.

باور خدا به زندگی معنا می دهد و ارزش های اخلاقی را به همراه می آورد؛ خدایی که مبدأ خیر و زیبایی و ناظر بر انسان باشد؛ پس باید او را باور داشت. 

نمی شود نظم و انتظامی بر جهان حاکم باشد، مگر این که موجودی جاودان و برتر از ماده در کار باشد؛ زیرا هرجا که نظمی وجود دارد، باید ناظمی هم باشد. 

انسان از حقیقت نامتناهی تصوری دارد؛ این تصور نمی تواند از خود انسان که متناهی است، باشد؛ پس از جانب وجودی نامتناهی به انسان داده شده است.