شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 16782

عشق آتشی است در دل و آبی است در دو چشم/ با هر که عشق جفت است زین هر دو فرد نیست

عشرتی گر هست در دارالامان خامشی است/ غنچه‌سان با صد زبان خوش‌سخن خاموش باش

صفحۀ آیینه لغزشگاه پای خامه است/ زیر شمشیر حوادث جبهۀ بگشاده باش

درگلستان بلبل و در انجمن پروانه باش/ هرکجا دام تماشایی که بینی دانه باش

چون تویی نرگس باغ‌ نظر ای چشم و چراغ / سر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری؟

بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم / بشنو ای خواجه اگر زان ‌که مشامی داری

کردم اندیشه که آن روز کجا دانم رفت؟ / گر بیابم ز کمند سر زلف تو نجات

طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند، که را دوا بکند؟

چون صدف در دامن خود گوهر مقصود یافت/ هر که گرد خویش دوری چند در گرداب زد

خود به خود چون غنچه وا شد عقده‌ها از کار من/ تا در این بستان‌سرا دست و دلم از کار شد

خون دل شد در بساط سینه‌اش یاقوت و لعل/ هر که زیر تیغ چون کهسار دست و پا نزد

بس که دل افسرده زین دریای پر نیرنگ شد/ چون صدف هر قطرۀ آبی که خوردم سنگ شد

صدف وار باید زبان در کشیدن / که وقتی که حاجت بود دُرچکانی (صدف: مشبه‌به)

چو آتش گِه خشم، سوزان بوَد / چو خشنود باشد، فروزان بوَد (سوزان: وجه‌شبه)

کشتن ما چو به تیغ هوسی خواهد بود / هم به شمشیر تو روزی به شهادت میرم (چو: ادات تشبیه)

دریای دل از لطفش پر خسرو و پر شیرین / وز قطره اندیشه صدگونه گهر سازد (اندیشه: مشبه)