شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 15245

غرور حسنت اجازت مگر نداد ای گل / که پرسشی نکنی عندلیب شیدا را 

من صدای قدم خواهش را میشنوم / و صدای پای قانونی خون را در رگ / تپش قلب شب آدینه ...

ندانم از چه سبب رنگ آشنایی نیست / سهیقدان سیهچشم ماهسیما را

ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست؟ / منزل آن مه عاشقکش عیار کجاست؟

دو چشم من همی یاقوت و مروارید از آن بارد / که چون یاقوت لب داریّ و مروارید دندانی

سخن بگوی از آن پسته شکّرافشان شو / که قوت طوطی روحم کلام توست ای دوست

من از دو نرگس مست تو چشم آن دارم / که آگه از نگه گاه گاه من باشی

گفتم به چشم عقل نیفتم به چاه عشق / بستی نظر ز نرگس سحرآفرین مرا

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی / پیش‌تر زانکه چو گردی ز میان برخیزم

مجنون که به دیوانه‌گری شهره شهر است / در دشت جنون همسفر عاقل ما بود

 ما ز آغاز و ز انجام جهان بی‌خبریم / اول و آخر این کهنه‌کتاب افتاده است

چون بگویی، بفشانی گهر از حقّه لعل / چون بخندی، بنمایی ز شکر مروارید