شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 192

اختلافی

افزایشی

تام

اشتقاق

 ز خود بگسل ولی زنهار زنهار / به عشق آویز و عشق از دست مگذار

دل نيست کبوتر که چو برخاست نشيند/از گوشه بامی که پريديم، پريديم

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم/ امّید ز هر کس که بریدیم، بریدیم

باز با من هر زمانش خشم و نازی دیگر است / خشم و ناز او نمی‌دانم که باز از بهر چیست

رواق منظر چشم من آشیانۀ توست / کرم نما و فرود آ که خانه خانۀ توست

 دلا منال ز بیداد و جور یار که یار / تو را نصیب همین کرد و این از آن داد است

وصلِ تو اجل را ز سرم دور همی داشت / از دولتِ هجرِ تو کنون دور نمانده است

تو باز حسن پراندی و من کبوتر دل / کبوتری که رود سوی باز ناید باز

ایا غزالِ سرای و غزل سرای بدیع / بگیر چنگ ، به چنگ اندر و غزل بسرای

دوش از در می‌خانه کشیدند به دوشم / تا روز جزا مست ز کیفیت دوشم

گر چه میری در این جهان میری / چون رسد وقت ناگهان میری

باد روحانیت نفس و باد نورانیت دل / باد سلطانیت ارج و باد یزدانیت فر

خسروی در دشت شد با یوز و باز /  آن دو روبه را ز هم افکند باز

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش / باز جوید روزگار وصل خویش

خرامان بشد سوی آب روان / چنان چون شده بازجوید روان

آتش است اين بانگ نای و نيست باد / هر كه اين آتش ندارد ، نيست باد