شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 26501

به نام خداوند جان و خرد/ کزین برتر اندیشه برنگذرد

خداوند نام و خداوند جای/ خداوند روزی ده رهنمای

به هستیش باید که خستو(معترف) شوی/ ز گفتار بیکار یکسو شوی

پرستنده باشی و جوینده راه/ به ژرفی به فرمانش کردن نگاه

گامی از بود خود فراتر شد/ تا خدا دیدنش میسر شد

دید معبود خویش را به درست/ دیده از هرچه دیده بود بشست

پرستش گرفت آفریننده را/ جهاندار و بیدار و بیننده را

خداوند پیروزی و برتری/ خداوند افزونی و کمتری

واژه «ادبیات» در زبان فارسی از عصر مشروطه (1285 ه_ . ش) کاربرد زیادی پیدا کرد.

زبان پهلوی در دوره اشکانیان رایج بود و تا اوایل دوره ساسانی نیز آثاری به این زبان تألیف شده است. این زبان در شمال و شمال شرقی ایران متداول بوده است.

«کلیله و دمنه» و «هزار و یک شب» نمونه‌هایی از ترجمه زبان پهلوی هستند که با تغییرات فراوان به دست ما رسیده‌اند.

هر چیزی که ذهن ما را به پویایی درآورد، متن است.

تو را که داند که تو را تو دانی، تو را نداند کس، تو را تو دانی بس.

چون ابرهه را چشم بر عبدالمطلب افتاد.

گفتند یا احمد (ص) پیغمبران را خطیبی کن.

شک را بیماری خوانند که نه قبول محض است و نه ردّ محض، همچنان که بیمار نه مرده است و نه زنده.

دربارهای ایرانی‌تبار ادب‌دوست از بین رفت.

زبان شعر جز در سروده های خواجو و حافظ، بهبود یافت.

 صاحبان مذهب‌های مختلف عقاید خود را ابراز می کردند.

قالب قصیده از رونق افتاد.