شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17251

همچو خم رازدار و سنگین باش / نه چو گلبن که راز گل زو فاش

سِرّ چه پوشی که در بهاران گِل / راز پنهان ندارد اندر دل

دمادم راز باید گفت این جا / دُر اسرار باید سُفت (= سوراخ کرد) این جا

جسم را تا کی حجاب جان روشن ساختن / پرتو خورشید را نتوان نهفتن زیر خاک

بس عابد را که س_رو بالای تو کشت / بس زاهد را که قدر والای تو کشت

به سعی ظلم کی رفع مظالم می‌شود بیدل / به آب و خنجر و شمشیر نتوان کشت آت_ش را

غیرت نگذارد که بگویم که مرا کشت / تا خلق ندانند که معشوقه چه نام است

گفتم غمت مرا کشت گفتا چ_ه زهره دارد / غم این قدر نداند کآخر تو یار مایی

خار او از جمله گل‌ها دست برد/ قفل او دلکش‌تر است از صد کلید 

سعدی چو اسیر عشق ماندی/ تدبیر تو چیست؟ ترک تدبیر

آن الم (= درد) را بر کرم‌ها فضل داد/ وان جفا را از وفاها برگزید

رد او بِه از قبول دیگران/ لعل و مروارید، سنگش را مرید

رها شد ز بند زره موی اوی / درفشان چو خورشید شد، روی اوی

که هم رزم جستی، هم افسون و رنگ / نیامد ز کار تو بر دوده ننگ

چو سهراب شیراوژن او را بدید / بخندید و لب را به دندان گزید

فرودآمد از دژ به‌کردار شیر / کمر بر میان، بادپایی به زیر