شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 15297

دل عاشق به پیغامی بسازد/ خمارآلوده با جامی بسازد

یوسف گم‌‌گشته باز آید به کنعان غم مخور/ کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

مرا مهر سیه‌‌‌چشمان ز سر بیرون نخواهد شد/ قضای آسمان است این و دیگرگون نخواهد شد

مدامم مست می‌‌دارد نسیم جعد گیسویت/ خرابم می‌‌کند هر دم فریب چشم جادویت

عصا برگرفتن نه معجز بود/ همی اژدها کرد باید عصا

سر نیزه و نام من مرگ توست/ سرت را بباید ز تن دست شست

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست/ عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

زندگانی را سر تکرار نیست/ فطرت او خوگر تکرار نیست

به دیدار و گفتار جانپرورش/ سراپای من دیده و گوش بود

الا ای کاروان محمل برانید/ که ما را بند بر پای رحیل است

نباید دل از دست مردم ربود/ چو خواهند جایی که تنها روند

چنان خوب‌رویی بدان دلربایی/ دریغت نیاید به هر کس نمایی

سراوان

جهان‌بین

تساهُل

گفتگو

گواهی امین است بر درد من/ سرشک روان بر رخ زرد من

چو این کاخ دولت بپرداختم/ بر او ده در از تربیت ساختم

یکی تیغ داند زدن روز کار/ یکی را قلمزن کند روزگار

سحر بلبل حکایت با صبا کرد/ که عشق روی گل با ما چه‌ها کرد