شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 16457

مَه روی بپوشاند خورشید خجل ماند / گر پرتو روی افتد بر طارم افلاکت

در سینه خم هر چند، بی‌جوش نمی‌باشد/ در کاسه سرها می غوغای دگر دارد

امشب به جمال او پرورده شود دیده/ ای چشم ز بی‌خوابی تا غم نخوری امشب

اعداد ما تهی کرد چندان‌که صفر گشتیم/ از خویش کاست اما بر ما فزود ما را

هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد / وین طبع که من دارم با عقل نیامیزد

ملامت‌گوی بی‌حاصل ترنج از دست نشناسد / در آن معرض که چون یوسف جمال از پرده بنمایی

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا / یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا

آخر نگاهی باز کن وانگه عتاب آغاز کن / چندان که خواهی ناز کن چون پادشاهان بر خدم

در آب فکن ساقی بط ‌زاده‌ آبی را / بشتاب و شتاب اولی مستان شبابی را

هم ‌بزن بر ساقیان آن درد دردانگیز را / هم بخور با صوفیان پالوده‌‌ای بی‌دود را

تو گویی گرفتار هجرم مگر / که واصل تویی هجر گیرا تویی

ز فلک فتاد طشتم، به محیط غرقه گشتم / به درون بحر جز تو دلم آشنا ندارد

الف/ پ

ت/ ب

ت / پ

ب / الف