شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 6229

طناب دار چو بر گردنت نهد باطل / تو جز به نیکی و حق سوی دیگری مگرای

فرمانده سپهر چو حكمی نوشت و داد / كس دم نمیزند که صواب است یا خطا 

عوض هر چه فلک داد به من، عمر ستد / نکند فایده فریاد که اینش هنر است 

کسی سر نهد بر فسونش که چون مار / ز عقل و ز دین دست و پایی ندارد

دل گم شد از او نشان نمی‌‌یابم

ساقی قدحی شراب در دست

تا گوهر شب‌‌چراغ گم کردم

تا بلبل خوش‌‌نوا ز باغم رفت

از قد و بالای اوست عشق که بالا گرفت / و آن که بشد غرق عشق قامت و بالای ماست (مفتعلن فاعلات مفتعلن فع)

جان را من آفریدم و دردیش داده‌ام / آن کس که درد داده هم او سازدش دوا (مستفعلن مفاعل مستفعلن فعل)

 ای جان و قوام جمله جان‌ها / پر بخش و روان کن روان‌ها (مفعول مفاعلن فعولن)

دل با دل دوست در چنین باشد / گویای خموش همچنین باشد (مستفعل فاعلات مفعولن)

شاهی که به روز رزم از رادی / زرّین نهد او به تیر در پیکان

 خیزید که هنگام صبوح دگر آمد / شب رفت و ز مشرق علم صبح برآمد

رفت آن که رفت آمد آنک آمد / بود آن که بود خیره چه غم داری

 اسرار ازل را نه تو دانی و نه من / وین حرف معمّا نه تو خوانی و نه من