شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 21472

دوستی او بلاست؛ من غلام آن که به بلای او مبتلاست.

در دلش هیچ غم نیامدی و لب از خنده فراهم.

نادان را به از خاموشی نیست و اگر این مصلحت بدانستی، نادان نبودی.

ملک بی دین باطل است و دین بی ملک ضایع.

شباهنگ به غروب آهنگ کرد و مشاطه دهر جبین صباح را رنگ کرد.

اندر گلستان ادب کرامتی را و حالتی را دیدم و از در برون.

نصیحت بی جا بلا باشد و کلام دروغ ناروا.

طالب علم عزیز است و طالب مال ذلیل.

از هر شاخی هزار ستاره تابان و در هر ستاره هزار سپهر حیران.

امروز تدبیر از تدارک آن قاصر است و رای در تلافی آن عاجز.

محبت را غایت نیست از بهر آنکه محبوب را نهایت نیست.

عاقبت مکر نامحمود و خاتمت غدر نامحبوب است. (غدر: فریب)

امروز خندان آمدی مفتاح زندان آمدی / بر مستمندان آمدی چون بخشش و فضل خدا

 رو سخت کن ای (مُرتجا: امید داشته شده) مست از کجا شرم از کجا / ور شرم داری یک قدح بر شرم افشان ساقیا

 ما شب‌روی آموخته،‌ صد پاسبان را سوخته / رخ‌ها چو گل افروخته کان بیذق (سرباز) ما شاه شد

 طوفان اگر ساکن بدی گردان نبودی آسمان / زان موج بیرون از جهت این شش جهت جنبان شود