شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 10947

باده‌خواران به نیم‌جو نخرند / این دو قرص درست گردون را

ای که به هنگام درد راحت جانی مرا / وی که به تلخی فقر گنج روانی مرا

یار مرا عارض و عذار نه این بود / باغ مرا نخل و برگ و بار نه این بود

گهی قماش درید و گهی به کوه دوید / گهی ز زهر چشید و گهی گزید جفا

دلیل راه شو ای طایر خجسته لقا / که دیده آب شد از شوق خاک آن درگاه

امید در شب زلفت به روز عمر نبستم / طمع به دور دهانت ز کام دل ببریدم

به هست و نیست مرنجان ضمیر و خوش می‌باش / که نیستی است سرانجام هر کمال که هست

ز دوستان تو آموخت در طریقت مهر / سپیده‌دم که صبا چاک زد شعار سیاه

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن = هزج مثمن محذوف

فعولن فعولن فعولن فعل = متقارب مثمن محذوف

فعولن فعولن فعولن فعل = هزج مثمن محذوف

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن فعولن = متقارب مثمن محذوف

خویشتنم

بی بصرم

نوگهرم

ساربانم

ای آفتاب روشن و ای سایه همای       ما را نگاهی از تو تمام است اگر کنی

دیوانه عشقت را جایی نظر افتاده است          کانجا نتواند رفت اندیشه دانایی

عادت بخت من نبود آن‌که تو یادم آوری        نقد چنین کم اوفتد خاصه به دست مفلسی

کشته معشوق را درد نباشد که خلق        زنده به جانند و ما زنده به تأثیر او