شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 2: جهان ممکنات | آزمون شماره 20297

هر معلولی برای خروج از حالت امکان به ذات حق نیازمند است.

رابطه علت و معلول بعد از وجود یافتن برطرف می‌شود.

 تنها وجودهای وابسته، به ذات الهی نیازمند هستند.

خداوند، بی‌واسطه و دیگر موجودات به وسیله او غنای ذاتی دارند.

موضوع هم می‌تواند محمول را بپذیرد و هم نپذیرد. _ عقل خلاف آن را می‌پذیرد.

عقل نه ناگزیر از قبول آن و نه نفی آن است. _ موضوع با محمول رابطه قطعی دارد.

محمول قضیه نمی‌تواند بر موضوعش حمل شود. _ محمول حتماً بر موضوع حمل می‌شود.

موضوع نمی‌تواند محمول را بپذیرد یا نپذیرد. _ عقل خلاف آن را نمی‌پذیرد.

هر موجودی یا ممکن الوجود است یا واجب الوجود.

موجودات اطراف ما به گونه‌ای هستند که وجود برایشان ضرورت یافته است.

آنچه که وجود برایش ضرورت می یابد، واجب الوجود است.

جهان اطراف ما ممکن است واقعاً وجود نداشته باشد، زیرا ممکنات نه از وجود ابا دارند نه از عدم.

 تنها یک واجب الوجود ذاتی وجود دارد. 

 واقعیت های جهان اطراف ما ممکن الوجود هستند.

نمی توان گفت تنها یک مفهوم ممتنع الوجود داریم. 

خدا مفهومی است که وجود برای ذاتش وجوب یافته است.

ﭼﻨیﻦ ﻣﻮﺟﻮدى ﻧﻪ از وﺟﻮد اﺑﺎ دارد و ﻧﻪ از ﻋﺪم.

ﻣیﺗﻮان آن را ﻫﻢ ﺑﻪ ﻧﺤﻮ ﻣﺜﺒﺖ و ﻫﻢ ﻣﻨﻔی ﻣﻼﺣﻈﻪ کﺮد.

ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﺎﻟﻘﻮه ﻫﻢ ﻣیﺗﻮاﻧﺪ ﻣﺤﻤﻮل را ﺑﭙﺬیﺮد و ﻫﻢ ﻧﭙﺬیﺮد.

ﻗﻀیﻪ ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮع و ﻣﺤﻤﻮل ﺛﺎﺑﺖ، ﻫﻢ در ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻮﺟﺒﻪ و ﻫﻢ ﺳﺎﻟﺒﻪ ﺻﺎدق اﺳﺖ.