شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 11465

بیستون کندن فرهاد نه کاری است شگفت / شور شیرین به سر هر که فتد کوهکن است

 پدرم روضة رضوان به دو گندم بفروخت / من چرا ملک جهان را به جویی نفروشم؟

 ناشناسی که به تاریکی شب / می‌برد شام یتیمان عرب

 گر به تلخی جان شیرینم نمی‌آمد به لب / کام دل کی از لب شیرین جوابت دیدمی

دو- سه

سه - دو 

چهار- یک

یک- چهار     

با باد بوده همره بوی تو در سحرگه                     گل‌ها شنیده بویت خود را به باد داده (حس‌آمیزی، تشخیص)

یاد باد آن که ز چشم خوش و لعل لب تو                     نقل مجلس همه بادام و شکر بود مرا (لف و نشر، تشبیه)

دل خراب من از عشق کی شود خالی                   چرا که جایگه گنج، کنج ویران است (اسلوب‌ معادله، جناس)

کوس بدنامی ما بر سر بازار زدند                گرچه بی روی تو ما را سرِ بازار نبود (مجاز، کنایه)

ما همه فانّی و بقا بس توراست / ملک تعالی و تقدس توراست

جنبش اول که قلم برگرفت / حرف نخستین ز سخن درگرفت

در زمان انداخت شمشیر آن علی / کرد او اندر غزایش کاهلی

تو کجایی تا شوم من چاکرت / چارقت دوزم کنم شانه سرت

چو باز آمد از عیش و شادی به جای / مرا دید و گفت ای خداوند رای

به یاران گفت کز خاکیّ و آبی / ندیدم کس بدین حاضر جوابی

ای فسانه فسانه فسانه / ای خدنگ تو را من نشانه

باد سرد از برون نعره می‌زد / آتش اندر دل کلبه می‌سوخت