شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس هفتم: سبک و سبک‌شناسی (سبک خراسانی) | آزمون شماره 27229

به فرجامش ز خوردن دل بگیرد / به مستی آزش اندر دل بمیرد

شاهد که در میان نبود شمع گو بمیر / ور هست اگر چراغ نباشد منوّر است

مگر یزدان شما را دست گیرد / ز ناگه آتش دشمن بمیرد

آه و دردا که چراغ من تاریک بمرد / باورم کن که از این درد بتر کس را نی

گل بخندید و باغ شد پدرام / ای خوشا این جهان، بدین هنگام (غلبه روح شادی و خوش‌باشی)

سکوت معنویان را بیا و کار بساز / لباس مدعیان را بسوز و دور انداز (ورود اصطلاحات عرفانی)

مهتری گر به کام شیر در است / شو خطر کن ز کام شیر بجوی (استفاده از دو نشانه برای یک متمم)

اگر تیغ بودی کنون پیش من / سرش کندمی چون ترنجی ز تن (حاکمیت روح حماسی)

 کبّاده، خوردن، مآخذ، مسلماً: کَببادِ، خُردَن، مَاخَذ، مُسَللَمَن

مؤنث، میوۀ به، رؤیایی، برآورد: مُ ءَننَث، میوه به، رُویایی، بَراوَرد

روح‌الامین، هوی، مجعّد، بوسنی: روحُ الاَمین، هَوا، مُجَععَد، بوسنی

به‌تندی، سر و تن، مأوا، خوشخو: بِ تُندی، سَرُتَن، مَءوا، خُشخو