شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 21986

 ز خود بگسل ولی زنهار زنهار / به عشق آویز و عشق از دست مگذار

دل نيست کبوتر که چو برخاست نشيند/از گوشه بامی که پريديم، پريديم

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم/ امّید ز هر کس که بریدیم، بریدیم

باز با من هر زمانش خشم و نازی دیگر است / خشم و ناز او نمی‌دانم که باز از بهر چیست

نیک‌خواها در آتشم بگذار / وین نصیحت مکن که بگذارش

مگر می‌نبینی که دد را و دام / نینداخت جز حرص‌‌خوردن به دام

سعدی که داد وصف همه نیکوان بداد / عاجز بماند در تو زبان فصاحتش

درد بی‌عشقی ز جانم برده طاقت، ورنه من / داشتم آرام تا آرام جانی داشتم

آن یار کز او خانه ما جای پری بود / سر تا قدمش چون پری از عیب بری بود

از آستان پیر مغان سر چرا کشیم؟ / دولت در آن‌ سرا و گشایش در آن در است

هیات کام من که برآرد در این طلب / این بس که نام من برود بر زبان دوست

ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار / ببر اندوه دل و مژده دلدار بیار

دلم ز پرده برون شد کجایی ای مطرب / بنال هان که از این پرده کار ما به نواست

سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند / همدم گل نمی‌شود یاد سمن نمی‌کند

هر که بار دوش ملّت گشت مانند صبا / بار نعشش رهروان مرگ را بر دوش باد

چو کوه افشرد بر قلب سپه پای / که در قلب همه کس داشت او جای