شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18968

فتنة صد انجمن، آشوب صد هنگامه‌ایم                          گر به ظاهر چون شراب کهنه خاموشیم‌ ما

گر به ظاهر چشم ما خشک است چون جام تهی               گریة مستانة ما همچو مینا در گلوست

بستن لب بر در روزی کند کار کلید                                 کوزه از خُم پر شراب ناب می آید برون   

داغ پنهانم نمی بینند و مهر سر به مهر                          آن په بر اجزای ظاهر دیده اند آن گفته اند

ز دیبای پر مایه و پرنیان / بر آن گونه شد اختر کاویان

همه جامه تا پای بدرّید پاک / بر آن خسروی تاج پاشید خاک

چنین سال سیصد همی رفت کار / ندیدند مرگ اندر آن روزگار

بسان پلنگ ژیان بُد به خوی / نکردی به جز جنگ، چیز آرزوی