شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17502

دو

چهار

سه

یک

نداند که ما را سر جنگ نیست/وگرنه مجال سخن تنگ نیست

 خبرت هست که در باغ کنون شاخ درخت/مژدۀ نو بشنید از گل و دست افشان شد

وگر تند باشی به یک بار و تیز/ جهان از تو گیرند راه گریز

برآشفت عابد که خاموش باش/تو مرد زبان نیستی گوش باش

کی می‌رسی به حلقه رندان پاکباز / تا نشکنی ز سنگ ملامت سبوی خویش (استعاره - تشبیه)

گوشه‌گیران قفس را نکهت گلشن بس است / دیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است (تلمیح - جناس)

چو آشامیدم آن پیمانه را پاک / درافتادم ز مستی بر سر خاک (مجاز - کنایه)

مژگان تو تا تیغ جهانگیر برآورد / بس کشته دل‌زنده که بر یک‌دگر افتاد (استعاره - اغراق)