شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 1 - درس 11: انسان، موجود اخلاق گرا | آزمون شماره 6627

عقل     

 شناخت 

تهوّر

حکمت

دیدگاه فلاسفه طبیعت‌گرا صرفاً متضمن منفعت فرد است.

دیدگاه فلاسفه طبیعت‌گرا در برگیرنده منافع اکثریت جامعه است.

فلاسفه طبیعت‌گرا بیشتر به دنبال سودجویی و منفعت‌طلبی هستند.

از نظر این گروه از فلاسفه رعایت منافع جمعی از سر ناچاری است.

اگر عقل که خوب و بد را تشخیص می‌دهد، از فضیلت برخوردار باشد و حاکم بر قوای دیگر سرانجام انسان را به نیک‌بختی می‌رساند و این معیار مشترک ثابت است. (افلاطون)

هر انسانی در درون خود حقیقتی به نام وجدان اخلاقی دارد که او را به سوی خیر اخلاقی دعوت می‌کند و این معیار فعل اخلاقی یعنی مشترک بین انسان‌ها است. (اگوست کنت)

انسان هر کاری را بر اساس منافع خود انجام می‌دهد و دریافته که در زیست اجتماعی منافع او در گرو منافع دیگران است و به همین دلیل قواعد اخلاقی را که در طول زمان متغیر است ابداع کرده. (کانت)

اگر قوای وجودی انسان در خط اعتدال باشد عقل و فطرت انسان این اعتدال را درک می‌کند و انسان از طریق آن به سعادت می‌رسد این معیار مشترک میان همه انسان‌ها است. (ارسطو)

نباید دزدی کرد، چون نمی‌توان آن را به عنوان قاعده‌ای عمومی در جامعه در نظر گرفت.

معیار اخلاقی بودن راستگویی، وجدان اخلاقی است.

صداقت، عدالت و امانت‌داری ارزش حقیقی ندارند.

انسان در خیر اخلاقی هیچ منفعت شخصی را نباید دنبال کند.