شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 7506

پیش از تو آب معنی دریا شدن نداشت/ شب مانده بود و جرئت فردا شدن نداشت

دلی که شوق رهایی در اوست ای دل من / بدون واهمه از صد هزار می گذرد

غرق غباریم و قربت، با من بیا سمت باران / صد جویبار است اینجا، در انتظار من و تو

حافظ ز غم از گریه نپرداخت به خنده / ماتم زده را داعیه سور نمانده است

در عشق کسی قدم نهد کش جان نیست / با جان بودن به عشق در سامان نیست

بگفتا جان‌فروشی در ادب نیست / بگفت از عشقبازان این عجب نیست

جان ندارد هر که جانانیش نیست / تنگ‌عیش است آن که بستانیش نیست

جز دست قضا نیست جنیبت‌کش عشق / جان باید جان سپند بر آتش عشق

بر مدار از سرِ ما سایه که چون مهر بلند                    سایه چون کم شود، آغاز زوال است تو را

حیرتی دارم که با این نشئه سرشار عشق                    دار چون بر دوش خود دارد سر منصور را

از سر پرشور ما ای عقل ناقص در گذر                    پاسبانی نیست حاجت خانه زنبور را

هوای ساحل از سر چون حباب پوچ بیرون کن           که چندین کشتی نوح است، سرگردان در این دریا

بلای خمار است در عیش مل                                          سلح‌دار خار است با شاه گل

جای سرشک خون چکم لیک کجا اثر کند                         قطره هیچ‌سنگ ما در تو که سنگ صدمنی

فراغت دارد از ناز طبیبان درد بی‌درمان                             پریشان نیستم هرچند حال درهمی دارم

به اقبال دارای دیه یم و  تخت                                     بهین میوه خسروانی درخت