شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 21818

باده ده آن یارِ قدح باره را / یارِ ترش‌روی شکر‌پاره را

زهی سرچشمه‌ای کز فرّ جوشش / بجوشد هر دمی از عین جان، آب

بنشسته‌ام من بر درت تا بو که برجوشد وفا / باشد که بگشایی دری گویی که برخیز اندرآ

در این سرای بی‌کسی کسی به در نمی‌زند / به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی‌زند

کارآگاه ( - U - - u) / بادآورد ( - - - U)/ کلان اندام (U – U - - U) / امروزی (---)

خواهش (--) / عامّه پسند (- UU - U) / خوراکی (U- -) / دوتایی (U - -)

به آرامی (U - - - ) / بمبئی ( - U – ) / خویشاوند ( - - - U) / بهبود (- - U)

حمیّت (U - - ) / انسانیّت (----)/ عیّاری (---) / جزئی (- - U)

هفده

پانزده

شانزده

هجده

اگر یک سر مو فراتر پرم / فروغ تجلی بسوزد پرم

گر نبندی زین سخن تو حلق را / آتشی آید بسوزد خلق را

یار در راه چون روان باشد / بی روان مرد چون روان باشد

از آن مرد دانا دهان دوخته است / که بیند که شمع از زبان سوخته است