شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 26522

ذکر او مرهم دل مجروح است و مهر او بلانشینان را کشتی نوح است

مشک آن است که خود ببوید، نه آنکه عطار بگوید

فلان را کرم بی‌شمار است و هنر بی‌حساب

خدای درگذارندۀ گناهان است و سترندۀ عیب‌های عذرخواهان است.

مهمل بدار ای ساروان تندی مکن با کاروان / کز عشق آن سرو روان گویی روانم می‌رود

گفتم بگریم تا ابل چون خر فروماند به گل / وین نیز نتوانم که دل با کاروانم می‌رود

صبر از وصال یار من برگشتن از دلدار من / گر چه نباشد کار من هم کار از آنم می‌رود

ای ساربان آهسته رو کارام جانم می‌رود / وان دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود

ما همه یک گوهریم یک خرد و یک سریم / لیک دو بین گشته‌ایم زین فلک منحنی

 کفرت ایمان پاک‌دینان قامتت سرو راست‌بنیان / کاکلت شام شب نشینان پسته‌ات نقل مِی‌‌پرستان

 صبح است گل‌گون تاخته، شمشیر بیرون آخته / بر شب‌شبیخون ساخته، خونش به عمدا ریخته

 گهر جمال بتانی گهی ز بت‌شکنانی / گهی نه این و نه آنی چه آفتی چه بلایی

پ _ ث _ الف 

ت _ الف _ ث

ج _ ب _ پ

ث _ ج _ ت