شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 28100

زمین شوره سنبل برنیارد/ درو تخم و عمل ضایع مگردان

شمشیر نیک از آهن بد چون کند کسی/ ناکس به تربیت نشود ای حکیم کس

سگ اصحاب کهف روزی چند/ پی نیکان گرفت و مردم شد

هیچ صیقل نکو نخواهد کرد/ آهنی را که بدگهر باشد

هر که بر زیردستان نبخشاید به جور زبردستان گرفتار آید.

خردمندی که بخورد و بدهد به از عابد که روزه دارد و بنهد.

دو چیز محال عقل است، خوردن بیش از رزق مقسوم(=تقسیم شده) و مردن پیش از وقت معلوم.

از نفس‌پرور هنروری نیاید و بی‌هنر، سروری را نشاید.

دروغ گفتن به ضربت لازم ماند که اگر نيز جراحت درست شود، نشان بماند. (ماندگاری اثر جراحت)

هر که در پيش سخن خردمندان افتد تا ماية فضلش بدانند مایة جهلش بشناسند. (وجوب خاموشی و به‌جا سخن گفتن نزد دانایان)

به گرسنگی مردن بِه که حاجت پیش کسی بردن. (ترغیب به گرسنگی کشیدن)

برادر که در بند خویش است،‌ نه برادر نه خویش است. (لزوم کمک به زندانیان)