شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16349

چرخ بر هم زنم ار غیر مرادم گردد / من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک

به آب زمزم و کوثر سفید نتوان کرد / گلیم بخت کسی را که بافتند سیاه

ای که عقلت بر عطارد دَق کند / عقل و عاقل را قضا احمق کند

چو قضا به سخره خواهد که ز سبلتی بخندد / سگ لنگ را بگوید که برس بدان شکارم

تا توانی از نیکی کردن میاسا و خود را به نیکوکاری به مردم نمای.

هرکه داد از خویشتن بدهد، از داور مستغنی باشد.

بدان کوش که به هر محالی از حال و نهاد خویش بنگردی.

به هر نیک و بد، زود شادان و زود اندوهگین مشو.

مرا رازی است اندر دل به خون دیده پرورده / ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی‌بینم

خون شد دل خسرو از نگه‌داشتن راز / چون هیچ‌کسی محرم اسرار ندارم

سخن را روی با صاحب‌دلان است / نگویند از حرم الا به محرم

جان و دل را طاقت آن جوش نیست / با که گویم در جهان، یک گوش نیست

خانه بر دوشان که دارند از توکل پشتبان / هر دو عالم گر شود زیر و زبر در مأمن‌اند

دلم ز هرچه به غیر از تو بود خالی ماند / در این سرا تو بمان ای که ماندگار تویی

گر نباشد هر دو عالم گو مباش / تو تمامی با توام تنها خوش است

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست / که هر چه بر سر ما می‌رود ارادت اوست