شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23139

نگارینی که من دارم اگر برقع براندازد/نماید زینت و رونق نگارستان مانی را

ز زلفت زنده می‌دارد صبا انفاس عیسی را/ز رویت می‌کند روشن خیالت چشم موسی را

درمانش مخلصان را دردش شکستگان را/شادیش مصلحان را غم، یادگار ما را

به یک دم زهد سی ساله به یک دم باده بفروشم/اگر در باده اندازد رخت عکس تجلی را

«عیش و عشق» جناس دارند. (قلمرو ادبی)

واژه «پاک» به معنای تمیز است (قلمرو زبانی)

«تلمیح» در ابیات وجود دارد. (قلمرو ادبی)

در راه عشق و رسیدن به معشوق باید از خود بگذری و فنا شوی. (قلمرو فکری)

یکی از بزرگان گفت پارسایی را چه گویی در حقّ فلان عابد که دیگران در حق وی به طعنه سخن‌ها گفته‌اند؟ گفت: بر ظاهرش عیب نمی‌بینم و در باطنش غیب نمی‌دانم. (سرزنش عیوب دیگران)

حکیمی را پرسیدند از سخاوت و شجاعت کدام بهتر است؟ گفت: «آن که را سخاوت است به شجاعت حاجت نیست.» (ترجیح گشاده‌دستی بر دلیری)

صیادی ضعیف را ماهی قوی به دام اندر افتاد، ماهی برو غالب آمد و برفت. دیگر صیادان ملامتش کردند که چنین صیدی در دامت افتاد و ندانستی نگاه داشتن. گفت: صیاد بی روزی در دجله نگیرد و ماهی بی اجل بر خشک نمیرد. (تأکید بر تلاش)

یکی را شنیدم از پیران مربی که مریدی را همی‌گفت: «ای پسر چندان که تعلق خاطر آدمی‌زاد به روزی است اگر به روزی‌ده بودی به مقام از ملائکه در گذشتی». (داشتن توجه ویژه بر عبادت)

الف، پ

ب، ت

الف، ت

ب، پ