شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 17821

گفتم زمان عشرت، دیدی که چون سرآمد؟ / گفتا خموش حافظ، کاین غصّه هم سرآید

غفلت حافظ در این سراچه عجب نیست / هر که به میخانه رفت بی‌خبر آید

ذرّه را تا نبود همّت عالی حافظ / طالب چشمه‌ی خورشید درخشان نشود

مرو به خواب که حافظ به بارگاه قبول / ز ورد نیم‌شب و درس صبحگاه رسید

شرح این آتش جان‌سوز نگفتن تا کی؟ / سوختم سوختم این راز نهفتن تا کی (وحشی بافقی)

راز دلت را مکن فاش به نامحرمان / در بر نامحرمان راز گشودن خطاست (احمد کمالی)

ز دیگران چه توقّع بود نهفتن راز / تو را که راز خود از دیگران نهان نکنی (بهار)

خردمند آن کسی را مرد خواند / که راز دل نهفتن به تواند ( فخرالدّین اسعد گرگانی)

آن زمان که می‌شوی بیمار تو / می‌کنی از جرم استغفار تو

هر که او بیدارتر پردردتر / هر که او آگاه‌تر رخ زردتر

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند / نیاز نیم‌شبی رفع صد بلا بکند

عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد؟ / ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست