شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16598

پادشاهی که طرح ظلم افکند               پای دیوار ملک خویش بکند

 پایداری به عدل و داد بود         ظلم و شاهی چراغ و باد بود

 تخم ظلم شاه نافرمانی مردم بود           جو چو کاری حاصل آن کشته کی گندم بود

 ‌از ظلم حذر کن اگرت باید ملک             در سایه معدلت بیاساید ملک

همچو خم رازدار و سنگین باش / نه چو گلبن که راز گل زو فاش

سِرّ چه پوشی که در بهاران گِل / راز پنهان ندارد اندر دل

دمادم راز باید گفت این جا / دُر اسرار باید سُفت (= سوراخ کرد) این جا

جسم را تا کی حجاب جان روشن ساختن / پرتو خورشید را نتوان نهفتن زیر خاک

طمع مدار که خواجو ز یار برگردد             که از حیات ملول آمدن نه کار من است

 توقّع است که از عاشقان بی‌دل ‌و دین             نظر دریغ ندارند مالکان قلوب

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد                  گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

کباب شد دلم از سوز سینه و آتش عشق             ببرد آبم و خون در دل کباب انداخت

ب _ پ _ ت

الف _ ث _ پ

الف _ پ _ ت 

 ب _ پ _ ث