شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 11913

روی کارآمدن حکومت‌های غزنوی و سلجوقی ـ تغییر مرکز ادبی و سیاسی از خراسان به عراق عجم

حمله مغولان به ایران ـ تغییر مرکز ادبی و سیاسی از خراسان به اصفهان

انتقال کانون­های فرهنگی از اصفهان به شهرهای عراق عجم ـ روی آوردن مردم به تصوف

پایان یافتن خلافت عباسی ـ رونق گرفتن زبان فارسی به عنوان زبان توده مردم

سلمان ساوجی مثنوی «جمشید و خورشید» را به شیوه داستان‌های نظامی سروده و دارای قصایدی نیز در سبک عراقی است.

رساله «دلگشا» از آثار منظوم و طنزآمیز عبیدزاکانی است و او در منظومۀ «موش و گربه» ناهنجاری‌های اجتماعی را در دو طبقۀ حاکمان و قاضیان به شیوۀ تمثیل بیان کرده است.

خواجوی کرمانی در غزل‌سرایی بر حافظ تأثیر‌گذار بوده و چند مثنوی به پیروی از پنج گنج نظامی سروده است.

حافظ با تلفیق عشق و عرفان، غزل فارسی را به کمال رسانید و لحن سخن او گزنده، طنزآمیز و سرشار از خیرخواهی و اصلاح‌طلبی است.

عطاملک جوینی _ مولانا _ حافظ _ سعدی _ فخرالدین عراقی _ سلمان ساوجی

خواجه‌رشیدالدین _ مولانا _ حافظ _ مولانا _ فخرالدین عراقی _ ابن یمین

عطاملک جوینی _ سعدی _ عبید زاکانی _ مولانا _ شاه نعمت‌الله ولی _ سلمان ساوجی

خواجه‌ رشیدالدین _ سعدی _ عبید زاکانی _ سعدی _ شاه نعمت‌الله ولی _ ابن یمین

کتاب‌های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی بود.

تاریخ‌نویسی ادامه یافت.

ادبیات رونقی تازه و بنیادی گرفت.

در زمان بایسنقر میرزا، قرآن کریم و شاهنامه به خط خوش نگاشته شد.

ﺣﺎﻓﻆ: ﻟﺤﻦ ﺳﺨﻦ او ﮔﺰﻧﺪه و ﻃﻨﺰآﻣیﺰ و ﻧﻤﺎیﺎﻧﮕﺮ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﮔﺬﺷﺘه ایﺮان اﺳﺖ.

ﻋﺒیﺪ زاکﺎﻧی: ﻧﺎﻫﻨﺠﺎرىﻫﺎى اﺟﺘﻤﺎﻋی را ﺑﺎ ﺷیﻮه ﻃﻨﺰ و ﺗﻤﺜیﻞ ﺑیﺎن ﻣیکﺮد.

ﺣﻤﺪاﷲ ﻣﺴﺘﻮﻓی: ﻣﻨﻈﻮﻣﻪاى درﺑﺎره ﺗﺎریﺦ ایﺮان ﺗﺎ ﺳﺎل ٧٣٠ ﻫ . ق دارد.

ﺳﻠﻤﺎن ﺳﺎوﺟی: در ﺳﺮایﺶ ﻏﺰل ﺑﻪ ﺳﺒک ﺳﻌﺪى و ﻣﻮﻟﻮى ﺗﻮﺟﻬی ویﮋه داﺷﺘﻪ اﺳﺖ.