شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 12648

چهار

سه

پنج

شش

می‌رود تا در کمند افتد به پای خویشتن / گر بر آن دست و کمان چشم اوفتد نخجیر را (فاعلاتن)

بر من اگر حرام شد وصل تو نیست بوالعجب / بوالعجب آن که خون من بر تو چرا حلال شد؟ (مفتعلن)

مپندار از لب شیرین عبارت / که کامی حاصل آید بی‌مرارت (فعولن)

تا چند گویی ما و بس؟ کوته کن ای رعنا و بس / نی خود تویی زیبا و بس ما نیز هم بد نیستیم (مستفعلن)

باده او همدل من بام فلک منزل من        ای شب خوش رو که تویی مهتر و سالار حبش

چه رعنا رقیبی چه شیرین طبیبی                         تو در جنگ آیی روم من به صلح

هین که بس تاریک رویی ای گرفته آفتابت           بوالمعالی گشته بودی فضل و حجت می‌نمودی

بدم بی عشق گمراهی درآمد عشق ناکامی      چو بر صورت زند یک‌دم ز عشق آید جهان بر هم