شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16392

به هر جا برافکنده‌اند این کمند / چه دیوار کوته، چه بام بلند

اگر تاج بخشی سر افرازدم / تو بردار تا کس نیندازدم

ز جرمم در این مملکت جاه نیست / ولیکن به ملکی دگر راه نیست

هر زمانی در به روی ما مبند / گر چه کوته دیده‌ای دیوار ما

«موی از سر باز کردن»: تراشیدن موی سر

«شوخ از خود باز کردن»: تمیز کردن آلودگی‌ها

«از عذاب دَین، فرج دادن»: شفاعت کسی کردن

«در حال برنشستن»: فوراً بر اسب سوار شدن

وفاداری کن و نعمت‌شناسی / که بدفرجامی آرد ناسپاسی

بکن نیکی و در دریاش انداز / که روزی در کنارت آورد باز

خدایت ناصر و دولت معین باد / دعای نیک‌خواهانت قرین باد

ساقی بده آن کوزه‌ی یاقوت روان را / یاقوت چه ارزد بده آن قوت روان را

چو شبنم بیفتاد مسکین و خرد                                        به مهر آسمانش به عیّوق برد

به جایی که بدخواه خونی بود                                          تواضع نمودن زبونی بود

بلندیت باید تواضع گزین                                               که آن بام را نیست سُلّم (نردبان) جز این

این حضرت آنان گرفتند ص_در                                        که خود را فروتر نهادند قدر