شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 17292

پروردگار

خداوندی

چنان زیبا

نقوشی در

به‌دنبال محمل چنان زار گریم / که از گریه‌ام ناقه در گِل نشیند

همه کارم ز خودکامی به بدنامی کشید آخر / نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها

به دل گفتم ز چشمانش بپرهیز / که هشیاران نیاویزند با مست

من مرغکی پر بسته‌ام زان در قفس بنشسته‌ام / گر زان که بشکستی قفس بنمودمی ‌پرواز را

ای‌که دستت می‌رسد کاری بکن / پیش از آن‌ کز تو نیاید هیچ‌کار

الهی سینه‌ای ده آتش‌افروز / در آن سینه دلی وان دل همه سوز

میازار موری که دانه‌کش است / که جان دارد و جان شیرین خوش است

روی مپوشان که بهشتی بود / هرکه ببیند چو تو حور ای صنم

سرش سبز بادا که نخلی چو او نیست/ ز گردی که آید از آن طرف دامان

به یاران جانی دمی خو بر آور/ که عیشی ا‌ست خوش بزم یاران جانی

در آن ده مجاور شدم هفت ماه/ نپرسید حالم، نه دشمن نه دوست

ز خورشید پرسی که گردون چه سان بُد/ ز مه پرس باری که جوزا چه می‌شد