شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16753

پنج

سه

چهار

دو

صبح رخسار تو را خط شام نتوانست کرد / شعله سرکش بود دود آرام نتوانست کرد

گرچه شد دامان مجنون خوابگاه وحشیان / لیلی صحرا نشین را رام نتوانست کرد

زود دل را می زند،چون باده لب شیرین فتاد / بوسه کار تلخی دشنام نتوانست کرد 

بس که دل ها را غم آغاز پُر تشویش داشت / هیچ کس اندیشۀ انجام نتوانست کرد 

بار غم از دلم، می گلرنگ برنداشت / این سیل هرگز از ره من سنگ برنداشت

دل می‌خورد غم من و من می‌خورم غمش/ دیوانه غمگساری دیوانه می‌کند

آتش دوزخ شود بر من گلستان خلیل / داغ عشق او اگر زیب بدن باشد مرا

تا مرا با نقش رویش آشنایی اوفتاد / هر چه می‌بینم به چشمم نقش دیوار آمده است

بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید / از یار آشنا سخن آشنا شنید

کامم از تلخی غم چون زهر گشت / بانگ نوش شادخواران یاد باد

خار ارچه جان بکاهد، گل عذر آن بخواهد / سهل است تلخیِ می در جنب ذوق مستی

اگر دشنام فرمایی و گر نفرین دعا گویم / جواب تلخ می‌‌زیبد لب لعل شکرخا را