شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 6798

عبادت به جز خدمت خلق نیست / به تسبیح و سجاده و دلق نیست

جهان را چنین است رسم و نهاد / برآرد ز خاک و دهدشان به باد

خواهی که سخت و سست جهان بر تو بگذرد / بگذر ز عهد سست و سخن‌های سخت خویش

هرکس که شود به مال دنیا فیروز / در چشم کسان بزرگ باشد شب و روز

ﺣﺎﻓﻆ: ﻟﺤﻦ ﺳﺨﻦ او ﮔﺰﻧﺪه و ﻃﻨﺰآﻣیﺰ و ﻧﻤﺎیﺎﻧﮕﺮ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﮔﺬﺷﺘه ایﺮان اﺳﺖ.

ﻋﺒیﺪ زاکﺎﻧی: ﻧﺎﻫﻨﺠﺎرىﻫﺎى اﺟﺘﻤﺎﻋی را ﺑﺎ ﺷیﻮه ﻃﻨﺰ و ﺗﻤﺜیﻞ ﺑیﺎن ﻣیکﺮد.

ﺣﻤﺪاﷲ ﻣﺴﺘﻮﻓی: ﻣﻨﻈﻮﻣﻪاى درﺑﺎره ﺗﺎریﺦ ایﺮان ﺗﺎ ﺳﺎل ٧٣٠ ﻫ . ق دارد.

ﺳﻠﻤﺎن ﺳﺎوﺟی: در ﺳﺮایﺶ ﻏﺰل ﺑﻪ ﺳﺒک ﺳﻌﺪى و ﻣﻮﻟﻮى ﺗﻮﺟﻬی ویﮋه داﺷﺘﻪ اﺳﺖ.

شاه نعمت الله ولی؛ از شاعران قرن نهم است که در تصوف و طریقت مقامی بلند داشته و سرسلسلة صوفیان نعمت‌اللهی به شمار می‌رود. دیوان شعرش مضامین عاشقانه دارد.

بایسنقر میرزا پسر شاهرخ نیز هنرمند و هنردوست بود و در زمان او هنرمندان، قرآن کریم و مثنوی معنوی را به خط خوش نگاشتند.

جامی، معروف ترین شاعر قرن نهم، کتاب نفحات الانس خود را به شیوۀ منطق الطیر عطار نوشته است.

کتاب های تحقیقی این دوره عمدتاً سطحی و ادبیات نیز تقلیدی و فاقد نوآوری بود.