شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19251

 نه سخن گفتن نباشد هرچه کان را نشنوی / این چنین در دل تصوّر مردم شیدا کند

 چشمم مسیل بود ز اشکم شب دراز / مردم در او نخفت و نخسبند در مسیل

جز کم‌آزاری نباشد مردمی، گر مردمی / چون بیازاری مرا؟ یا نیستی مردم مگر؟

بارها مردم من وز دم تو زنده شدم / گر بمیرم ز تو صد بار بدان سان میرم

گرم به گوشه چشمی شکسته وار ببینی                                     فلک شوم به بزرگی و مشتری به سعادت

دعوی عشّاق را شرع نخواهد بیان                                            گونه زردش دلیل ناله زارش گواست

چون جان سپردنی است به هر صورتی که هست                        در کوی عشق خوش‌تر و بر آستان دوست

دوستت دارم اگر لطف کنی ور نکنی                                          به دو چشم تو که چشم از تو به انعامم نیست

حلقه پیر مغان از ازلم در گوش است / بر همانیم که بودیم و همان خواهد بود

پروانه او گر رسدم در طلب جان / چون شمع همان دم به دمی جان بسپارم

هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود / هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود

بدو گفت کای نامور پهلوان / چه گفتی کزان تیره گشتم روان