شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 7578

مکن حافظ از جور دوران شکایت/ چه دانی تو ای بنده کار خدایی

همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم/ همه توحید تو گویم که به توحید سزایی

میوه دهد شاخ چو گردد درخت/ این هنر دایه باد صباست

خدایا به خواری مران از درم / که صورت نبندد دری دیگرم

ور پایبندی همچو من فریاد می‌خوان از نفس

به نام خداوند ناهید و مهر

نبایستی نمود این روی و دیگر باز بنهفتن

که هرکس با دلارامی سری دارند و سودایی

مفاعیلن _ فاعلن _ فعولن _ فاعلاتن _ مفتعلن

مفاعلن _ فعولن _ فاعلن _ فاعلاتن _ مستفعلن

مفاعیلن _ فاعلن _ فعولن _ فعلاتن _ مستفعلن

مفاعلن _ فعولن _ فاعلن _ فاعلاتن _ مفتعلن

من ندانستم که عشق این رنگ داشت / وز جهان با جان من آهنگ داشت

زلف تو شیطان ملائک فریب / روی تو سلطان ممالک ستان

نظرت نیست به من زان که مرا / تن نماند و نظر جان به تن است

خزان شد بهاری که من یافتم / کمان شد خدنگی که من داشتم

چو شد روز رستم بپوشید گبر / نگهبان تن کرد بر گبر، ببر

 مگر می‌‌نبینی که دَد را و دام / نینداخت جز حرص خوردن به دام

 به موسی کهن عمر کوته امید / سرش کرد چون دست موسی سپید

بگویم مثالی از این عشق سوزان / یکی آتشی در نهانم فروزان