شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 23787

اگر چه آتش را قربی و عزتی باشد/ به نفس خویش عزیز است نیز خاکستر

کرد بدرود باغ، بلبل از آنک/ مر چمن را ز برف ناطورست

چو بنگریم همیدون پس از قضای خدا/ بلای ما همه قزدار بود و چالندر

به نور آذری و از تو دیده‌ام در آب/ به لطف آبی و از توست در دلم آذر

خ__دای راست مسلّم ب__زرگ_واری و حلم                                  ک__ه ج_رم بیند و ن_ان ب_رقرار می‌دارد

ی_ک_ی را ز م__اه ان___در آری ب___ه چ_اه                               ی_ک_ی را ز چ__اه ان__در آری ب_ه م__اه

ب___رآورده م__ردم ز ب__ی_رون خ__روش                               ت__و ب__ا ب_ن_ده در پ_رده و پ_رده‌پوش

وص_ف ح_ق، ح_ق ب_ه خ_ود تواند گفت                                ای_ن گ_ه__ر را خ__رد ن_دان_د سُف__ت

در غم تو سخت مشکل است صبوری / خاصه که عالم ز غمگسار بپرداخت (استفاده از واژه «سخت» در معنای «بسیار»)

عشق تو در مرغزار عقل زد آتش/ از تر و از خشک مرغزار بپرداخت (استفاده از تشبیه و تضاد)

خاطر خاقانی از برای وصالت / گوشه دل را به انتظار بپرداخت (کاربرد تاریخی فعل)

هرکه به سودای چون تو یار بپرداخت / همتش از بند روزگار بپرداخت (کاربرد ردیف اسمی دشوار)